پرومتیوم(2)

نقش بیولوژیکی

پرومتیوم هیچگونه نقش بیولوژیکی ندارد.

پیدایش

پرومتیوم به صورت طبیعی در زمین به وجود نمی آید اما در طیف ستاره HR465 در Andromeda شناخته شده است.

ترکیبات

ترکیبات پرومتیوم شامل موارد زیر می شود:

1- Chlorides

2- Bromides

3- Oxides

ایزوتوپ ها

36 رادیوایزوتوپ برای پرومتیوم شناسایی شده اند که در میان آن ها Pm-145 با نیمه عمر 17.7 سال PM146 با نیمه عمر 5.53 سال و Pm-147 با نیمه عمر 2.6234 سال پایدار ترین آن ها می باشند.

تمامی ایزوتوپ های رادیو اکتیو آن نیمه عمرهایی کمتر از 300 تا 364 روز دارند که نیمه عمر بیشتر آن ها کمت ر از 27 ث انیه است این عن صر ه مچنین 11 حالت برانگیختگی دارد که پایدارترین آن ها pm148m(41.29t days) 148m-Pm (t 41.29 days), 152m2-Pm (t 13.8 minutes) and 152m-Pm (t 7.52 minutes) می باشند.

وزن اتمی ایزوتوپ های پرومتیوم از 127.9482600 تا 162.9535200 amu)163-Pm) گسترده شده است. حالت فروپاشی اولیه قبل از ایزوتوپ پایدار 145 الکترون گیری و حالت اولیه بعد از آن کاهش بتا می باشد. محصولات فروپاشی اصلی قبل از Pm145 عنصر Nd ایزوتوپ های نئودیمیوم و محصول اصلی بعد از آن ایزوتوپ های عنصر Samarium می باشد.

هشدارها

به علت خاصیت بالای رادیواکتیوی به هنگام کار کردن با پرومتیوم مراقبت بسیار بالایی لازم است. چراکه پرومتیوم می تواند در طی فرایند کاهش بتا اشعه ایکس از خود ساتع کند. توجه کنید که نیمه عمر آن بسیار کمتر از نیمه عمر پلوتنیوم 239 می باشد.